yara.

erken vazgeçişlerim vardı benim, seninse erken tükenişlerin. ve gece uygun değildi beklemeye yine de geldim. duraklamaları adeta mezar taşlarında bırakan çok gürültülü uzatılmış bir sessizlik. kendi kendini trajik bir nakarat gibi yineleyip durur geçmişin karşısında olan zaman. böylesine tamamen şiddet dolu ve hain kendi kendini yok eden. insan burada tepetaklak edilmiş bir seyirci olarak izler felaketini. insan uzaklara özgü varlık. insan kendisinden başka yerdedir hep. güvenli bir köşenin en sığ gölgesinde. felaketlerden artakalmış bir yıkıntı görünür. hissettiğim ifadesizliğin dışavurumu. incelikler, yok edicilik, kıyıcılık, yok edicilik, ölüm. nasıl bir uçurum kusursuzluğuna ulaşmışım ki düşecek yerim kalmamış? nasıl da bana ait olmayanla bereketli dünya. olası tüm anlamların arkasında yer alan ve herhangi bir anlamda maskelendiği sürece anlaşılmaz kalan düpedüz yazılan. bana bir şey vermeyerek her şeyi verdin, uzaklıklar aramızda biriktikçe sevginin ne kadar gerekli olduğunu öğrettin. o günlerin birinde, derin bir acının içinden çıkarıldın. kişi bulur ve yitirir. çok şeyi terk ettiğimiz, arkada bıraktığımız ve unuttuğumuz zaman, ihmal ettiğimiz şeylerin daha güçlü olarak geri dönme tehlikesi her zaman vardır. öyleyse kim kurtaracak beni var olmaktan? hayatımı toprağa veriyorum. acı ne dayanılmazdır ne de sonsuz. duygularımı anlayıp paylaşabilirsiniz, bana merhamet gösterebilirsiniz ama acımı hissedebilir misiniz? hayır. acımı anlayabilirsiniz ama onu hissedemezsiniz. ben derken garip bir boşluk var içimde. kendimi eskisi gibi hissedemiyorum. öylesine unutulmuşum. gerçek olandan bende kalan tek şey, var olduğunu duyuran bir varoluş. hep orada. sabit ve hiçbir yere kımıldamıyor. asla tutmaya çalışmamakla sımsıkı tutuyorum seni. sadece artık var olmayan sokak isimlerinin tutarsız uğultusu kalıyor geriye. korkmadım. kendine bir yer bulamamış kişinin özlemi. dün  bir ara vazgeçmeyi bile düşündüm. asla varamayacaksak devam etmenin ne anlamı var?  yılların aşınmış yolunda bir gün taşıdır ve onulmaz biçimde parçamız olmuştur, içimizdedir, ağır ve tehlikeli.