görülebilir

 yaşam denizindeki adalarız. aramızda akan deniz bizi tanımlar ve ayırır. pek de sığ olmayan su ayrımında sınır boyu uzanan kaynağın yüz ifadesi fark edilir. sessiz bir gezinti sürekli bir konuşmadır ve hepimiz- erkekler, binalar, taşlar, pankartlar ve gökyüzü- yazgının büyük geçit töreninde kelimelerle dirsek teması sağlayan büyük bir arkadaş topluluğuyuz. bütün insancıl düş kırıklıkları, eğer varsa, genel ilham kavrayışımızda gerçeğin nerede olduğunu bize daima sorgulatır. bunlar sıradan ve bir hayli nadir düşünceler. pişmanlık hissi her an kol geziyor. kimse kimseyi anlamıyor. bir ruh diğerini tanımaya ne kadar çok çabalarsa çabalasın, ona bir kelimeyle anlatılanı ancak bilebilir. bir kelime anlayışın temeli üzerinde biçimsiz bir gölge. her şey benim için yalnızca görülebilir olacaktır. analoglar, çizimler, göz gezdirmekle yetindiğim saniyelerle yarışırcasına bakıp çevirdiğim sayfalar. bakışlarım onlara yalnızca aidiyet tanımazcasına dışarıdan bakıyor. eğer hissedersem, düşünürsem ve varlığına kişilik kazandırabilirsem, bunları bulabilir miyim? aynası olduğum her bir parçayı, nesnel renklerle biçim vermeksizin, ifadeler aşamasında. doğal, öylesine, yaşam sokaklarında yürürcesine. bedenime sahip değilken, bir şeye bedenimle nasıl sahip olabilirim? ruhuma sahip değilken, bir şeye ruhumla nasıl sahip olabilirim? zihnimin dört bir köşesinde benim için kurulan tüm bu yanılsamalara bir cevap verememişken bir şeyi zihnime nasıl sığdırabilirim umarsızca? ruhunun sınırlarını bilen var mı? kayıtsız olun. günbatımı ve gün doğumunu sevin manasızca. arzularımız sonlansın ve nehrin sahillerindeki alacakaranlık gibi bunlara eşlik eden suyun sesinin tek anlamı, sanki uzak denizlere doğru ebediyen akmak olsun. geride kalan bizi terk eden yaşam, gözlerimizde sönen pırıltı, sürgünlüğümüz üstünde ışıyan ay, gerçekleri anladığımız saatin üstüne sessizliklerini dağıtan yıldızlar. çöküş benim eskiye ait mülküm. büyük şeylerde bulunan ağırbaşlı hüzün – yüksek dağlarda ve büyük insanlarda, derin gecelerde ve ebedi şiirlerde. eğer yaptığımız tek şey sevmekse ölebiliriz.