neden?

 

nasıl bu kadar uzun bekleyebiliriz ki?

rüzgarda savrulan bir yaprak gibiyiz. bavullar, soğuk tren istasyonları, anlayamadığımız sözler ve davranışlar. neden hiçbir şey beklendiği gibi olmadı? neden çürüyüp gider insan sessizce, acıyla ihtiras arasında parçalanarak. neden sadece ve sadece kendi ayak seslerimi duydum evin içinde. neden? insan neden bilmez nasıl seveceğini. her birimiz sana aynı şeyi yazıyor ve her ikimiz de sessizleşiyoruz. birbirimiz aynı dünyaya, aynı ışığa, aynı karanlığa ve sana bakmadan önce. sanki geçip giden zamanla ilgilenmiyor gibi yapıyorsunuz ama biliyorum ki aceleniz var. sanki bir yere gitmiyorsunuz ama aslında bir yere gidiyorsunuz. nereye gittiğinizi bilmiyorsunuz değil mi? ben hiçliğe doğru sürüklenen bir salyangozum. nereye gittiğimi bilmiyorum. bir zamanlar nereye gittiğimi biliyordum. başlangıçta karanlık vardı. sonra ışık ortaya çıktı. her zaman böyledir, ilk kez hep böyle olur. kalp çok hızlı atar ve insan titremeye başlar. her zaman böyle olur. insan ölmek ister.