hediye

 ölmeliyiz. fakat doğru zamanda. ölüm kişi hayatını tamamladıktan sonra korkunçluğunu yitirir. hayatını tamamladın mı? hayatını yaşadın mı? ya da onun tarafından yaşatıldın mı? oysa hayatının meçhul sınırlarında hiç yaşamadığın bir hayat için acı içinde evriliyorsun. kendimi kaybolmuş gibi hissediyorum. ama insan kaybettiklerinin gölgesinde kendi varlığına bir sınır çizebilir mi? senin ailen var benimse sahteliklerim. gün doğumunun kızıllığında yansıyan bakışların içime dökülercesine ruhumun fakirliğinde beni en yoksun ve yoksul bırakan tenha çaresizlik. ait olabilmenin arzu edilebilir son hali içimde kalelerimi yıkan . yalnızlığıma katlanabilmek adına yalnızlığı sığdırdığım durulma çabalarım. her şeyden nasıl vazgeçebildim? güçlenmek için öncelikle köklerini hiçliğin derinliklerine batırmalısın. ve kimsesiz yalnızlığınla yüzleşmeyi öğrenmelisin. önce kül olmadan insan kendini nasıl yenileyebilir ki? sana nasıl farklı yaşayacağımı söyleyemem. söylersem yine başkalarının tasarladığı hayatı yaşıyor olursun. belki sana bir hediye vermeliyim. bir düşünce. sonsuzluğu düşün. her zaman seçim yapabilme ihtimalini düşün. bütün yaşanmamış hayatın içinde kalacak. yaşanmamış. sonsuza kadar.