beklemek burada

 üst üste gelip birikmeyen kırgınlıklarımı kalabalıklara karışmış sayıyorum. ardı sıra sürüklenmiş yılgınlıklarımı rüzgarda uçuşan tozların havada asılı kalması kadar tenha bir hafifliğin ortasında kayıp sanıyorum. anlamlandıramadığım tüm bu oluşların yazgımı avuçlarında dizginleyen sessiz gürültüsü aidiyetini korurcasına hiçlik mekanımda tescilli bir yalnızlığın en zemheri suskunluğu. sana var olmaktan bahsetmiyorum. göz göze kurduğumuz her bağ bakışmalarımızın kuru yankısı bizi soluksuz bırakan. dört duvar dinginliğimi bunca cesaretsizliğe sürükleyen inandırmalar. çürümeye terk edilmiş bedenin asılı kalma tutkusunu ardından gelmeyecek kara bir kışın yolculuğuna inandırmalar. ne çok inandırmalar. zerrece korkuya mahal bırakmadan avuç içlerimden kayan beklentilerin kuru gürültüsü. basit mevzilerde basit inanışların kalıcılığına bel bağlamalar. ta içimden kopup da gelen yerinde yok oluşların her bir huzmesi beklemenin en beklentisiz hali burada.