minval

 göğsümü dar bir kafesle aynı minvalde hizaya getirmeye çabalıyorum. uğraşlarım, karşı koyuşlarım, kendimden artırdığım her bir parçamla bir bakış mesafatındaki olmazları dize getirme kaygısı benimki. sıradanlığın ezber bozduğu bir an yakalama an yaşama histerisi. her geçen dakika aramızda boşlukları, hiçlikleri biraraya getiren bu bağ. derin ve hissiyatı hislerini aşan bir nefes yoluna koyma yorgunluğunu dindirebilir mi, ne dersin? ben yaşanmayan şüphelerin en realist medyumu. ben mana bulunamayan köşe başlarında yakalanma korkusunu bir nabza sığdıran kağıt toplayıcısı. ben güneşin utanç ve sığ bir yerinde doruğun, doğma meselesi. harfleri birleştirilemeyen, cümlelerin üst üste yığıldığı gönülde erişilmez bir tepe.  gölge düşürelemeyen anların yitik bir tebessüme buruk bir bakışa bir iç çekişe emanet edildiği yollara vurgunluklar. ulaşma arzusunda bir sokak lambasına takılır korkusunda nefes nefese uçurtma peşinde koşan bir çocuk. belki benim cebimdeki kağıt para döne dolaşa seni bulmuştur.