yol ayrımı

 alışamam ya da unutamam sandığı her ne varsa insan için bir sözde duraksar. sözler anlık hissiyat. ani ya da zihnimizde tasarlayarak türlü oyunlarla, tiyatrolarla çevrelediğimiz bir perdeden ibaret. soyut olarak kendi için bir yer aralayan. mevcut alanda tenha bir fikir. yüzleşmesi an itibariyle saklı ve bir o kadar açık ki her saldırıya davetiye çıkaran, bir görünüm. bilinmeyenin belki de tanımlayamadığımız bir duygu, içimizde yer etme özlemi barındıran, bu isteği yerindelik duygusuyla kamçılayan ve en sonunda bastırılma izi. bastırıldıkça hep daha derin bir yankı. o yankı ki sığmaz taşan. karanlık bir oda ve insanı eylemsizliğe yönelten dürtü.